George Michael

  • George Michael (East Finchley, Londen, 25 juni 1963) is een Brits popzanger. Michael mag een van de succesvolste zangers uit de jaren 80/'90 genoemd worden. Hij won twee Grammy's, verkocht meer dan 100 miljoen platen wereldwijd en stond negen keer op de eerste plaats in de Nederlandse Top 40. Een aantal daarvan als onderdeel van het duo Wham!, een aantal als solo-artiest. Door dit succes is Michael al twee decennia lang de meest gespeelde artiest op de Britse radio.

    Biografie

    George Michael werd geboren in Bushey, Londen als Georgios Kyriacos Panagiotou (Grieks: Γεώργιος Κυριάκος Παναγιώτου). Zijn vader, Kyriacos Panagiotou, is een Grieks-Cypriotisch restauranthouder die in de jaren 1950 naar Engeland verhuisde en zijn naam veranderde in Jack Panos. Zijn moeder heette Lesley Angold Harrison, een danseres. Zij overleed op 26 februari 1997 aan kanker.

    Michael begon zijn carrière met het oprichten van een ska-band "The Executive", samen met zijn beste vrienden Andrew Ridgeley, Paul Ridgeley, Andrew Leaver en David Mortimer. Deze band was echter geen lang leven beschoren.

    Wham!

    In 1981, toen hij Wham! oprichtte met Andrew Ridgeley, begon het succes voor Michael. Het eerste album van de band, Fantastic!, belandde nog op de achtste positie in de Album Top 100, maar de albums daarna: Make it big en The Final haalden beide de eerste plaats. Tussendoor maakte George met Careless Whisper ook nog een begin met zijn solocarrière. Dit door hem en Ridgeley in 1981 geschreven nummer werd een van de meest gedraaide nummers in de jaren '80. Ook zong Michael mee met de Band Aid-hit Do They Know It's Christmas? Hij doneerde de opbrengsten van zijn eigen kerstplaat Last Christmas aan goede doelen. Op het nummer Nikita van Elton John neemt Michael de achtergrondzang voor zijn rekening.

    Na de afscheidssingle Edge Of Heaven ging Wham! in 1986 uit elkaar, met een afscheidsconcert in het uitverkochte Wembley Stadion.

    Solocarrière

    Michael wilde zich richten op een wat volwassener publiek dan tienermeisjes, die hij aantrok in zijn tijd met Wham!. De eerste stap in zijn solocarrière was daarom het duet met soul-icoon Aretha Franklin, I Knew You Were Waiting (For Me), een grote hit in 1987. Het nummer behaalde de eerste positie in Nederland, maar ook in Billboard Hot 100 in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Deze hit was na Careless Whisper (1984) en A Different Corner (1986) Michaels derde solo-nummer 1 hit. Ook was het de eerste single die hij niet zelf had geschreven (buiten het Band Aid-project gerekend). Met I Knew You Were Waiting (For Me) won George ook een Grammy Award in 1988.

    Het eerste solo-album van Michael was Faith. De eerste single, I Want Your Sex werd door veel radiozenders genegeerd vanwege het suggestieve onderwerp. Als reactie hierop maakte de zanger een nieuwe proloog voor het nummer, waarin hij uitlegde dat het nummer niet alleen over seks ging. Vele radiozenders draaiden in plaats van dit nummer een andere versie van de single: I Want Your Love, waarin het woord sex steeds werd vervangen door love. Het nummer werd ondanks (misschien zelfs dankzij) het thema een grote hit, en stond drie weken bovenaan de Top 40.

    De tweede single, het titelnummer Faith werd uitgebracht in oktober 1987, een paar weken voor de uitgave van het album. Het nummer werd een van de meest bekende nummers van Michael, het stond zes weken op de eerste plaats in de Top 40. De videoclip van het nummer is ook zeer bekend, met de zanger in een leren jack, met spijkerbroek en gitaar, naast een klassieke jukebox.

    Ook drie andere singles van het album behaalden de top 10. Father Figure kwam tot plek twee, One More Try behaalde de vierde plaats en Monkey schopte het tot zes. Kissing a Fool werd de eerste single van Michael die niet in de top 10 kwam, maar bleef steken op dertien.

    Listen Without Prejudice Vol.1 (Luister zonder vooroordeel) kwam op de markt in september 1990. Na het enorme succes van voorganger Faith probeerde Michael met dit album een nieuw image voor zichzelf te maken. De titel is een indicatie van zijn wens om meer serieus genomen te worden als een songwriter. Er werd geen promotie gemaakt voor het album, ook geen videoclips bij de singles.

    De eerste single van het album werd Praying For Time (augustus 1990). Dit is een somber nummer, met als thema onrechtvaardigheid. In het nummer wordt een echo-effect gebruikt; de toonsoort is zo laag, dat het zonnige van de stem van Michael helemaal verdwijnt. Het nummer was zijn eerste politiek getinte nummer sinds Wham!.

    Het tweede nummer is Waiting For That Day, een heftig nummer dat echter weinig aandacht kreeg omdat de single ongeveer gelijk uitkwam met het album, waardoor de verkoopcijfers van de single erg achter bleven. De Top 40 werd niet gehaald.

    De volgende single werd Freedom '90, de enige single met een bijbehorende videoclip. Het nummer was een bekennend project van Michael, dat zijn geluk weergaf uit zijn tijd met Wham!. Michael zelf verscheen niet in de clip, die geregisseerd werd door David Fincher. In plaats daarvan werd een aantal supermodellen, waaronder Naomi Campbell, Linda Evangelista, Christy Turlington, Tatjana Patitz en Cindy Crawford, gevraagd die de woorden van het nummer playbackten. In de clip werd een aantal symbolen uit de Faith-tijd vernietigd, waaronder het leren jack, de gitaar en de jukebox.

    Tijdens de Cover to Cover Tour in 1991 zong Michael samen met Elton John het nummer Don't Let The Sun Go Down On Me, een single oorspronkelijk uit 1974, van Elton John alleen. Het nummer werd nu als duet opnieuw uitgebracht, en werd een enorme hit over heel de wereld.

    Ondertussen werd het album Listen Without Predjudice Vol. 2 geschrapt om onduidelijke redenen, ook al is het aannemelijk dat het kwam door de strubbelingen tussen de zanger en zijn platenlabel Sony. De maatschappij had de release van zijn tweede album niet volledig ondersteund door het ontbreken van de videoclips.

    In plaats van het album werd de single Too Funky uitgebracht door het label Epic Records in de lente van 1992. Tekstueel een simpel nummer, een dierlijk pleidooi van Michael voor de seks. Muzikaal was het nummer het meest uptemponummer sinds Faith. Het nummer verscheen op het album "Red Hot + Dance" dat door de internationale organisatie Red Hot (fighting AIDS through pop culture) wordt uitgebracht. Ook verscheen het nummer op zijn "best of"-albums uit 1998 en 2006. In de videoclip van het nummer speelt Michael een regisseur, die een aantal modellen filmt waaronder Linda Evangelista, Tyra Banks, Beverly Peele en Nadja Auermann. Het nummer werd een grote hit, het meest gespeelde nummer op de radio in Europa in 1992.

    Michael trad op tijdens het Freddie Mercury Tribute Concert, een eerbetoon aan de overleden zanger van Queen. Michael stal de show met zijn versie van Somebody to Love, waarna er gefluisterd werd dat hij de nieuwe frontman van Queen zou worden. Het is echter bij geruchten gebleven.

    Five Live is een album uit 1993, met daarop vijf nummers gezongen door Michael, Queen en Lisa Stansfield. Somebody to Love en These Are The Days Of Our Lives waren opgenomen bij het concert, Killer, Papa Was A Rollin' Stone en Calling You zijn liveoptredens van Michael tijdens zijn "Cover To Cover Tour".

    Tijdens zijn optreden op het Freddie Mercury Tribute wist Michael al dat zijn Braziliaanse vriend Anselmo Feleppa terminaal ziek was. In maart 1993 overleed deze aan een aan aids gerelateerde hersenbloeding. Michael stopte achttien maanden met het schrijven van teksten en ging door een diepe depressie.

    Hij stopte al zijn woede in een rechtszaak tegen Sony, over zijn contract. Volgens de rechters was Michael niet alleen slachtoffer van een oneerlijk contract, maar ook van een industrie waar de macht aan een kleine groep toebehoort, in het nadeel van artiesten. Sony had als tegenargument dat Michael een bindend contract had getekend. Dit werd weerlegd door advocaat Mark Cran, die zei dat het contract werd getekend op achttienjarige leeftijd, en dat de zanger vanaf toen met de consequenties zat opgescheept.

    De uitspraak van de zaak was in het nadeel van Michael. Daarom verklaarde de zanger dat hij geen nieuw materiaal zou uitbrengen tot hij het minimale aantal obligaties aan Sony had gecompleteerd.

    November 1994, tijdens de eerste editie van de MTV Europe Music Awards kwam Michael weer met nieuw materiaal. Het nummer Jesus to a Child was een ode aan zijn Braziliaanse vriend Anselmo. Door de rechtszaak met Sony kon Michael geen nieuw materiaal uitbrengen bij Epic. Het label DreamWorks maakte echter een deal met Sony, waardoor Michael met een nieuw label verder ging. Jesus to a Child werd de eerste van zes singles uit het album Older.

    Als tweede single werd Fastlove uitgebracht, een energiek nummer over het verlangen naar bevrediging en voldoening zonder tegenprestatie. Het nummer viel op omdat een refrein ontbrak, en vanwege de futuristische videoclip. Na de twee singles werd het album Older uitgebracht, tien jaar na de opheffing van Wham!. Het album behaalde de eerste plaats in de Album Top 100, het tweede album van drie solo-albums wat dit voor elkaar kreeg (Listen Without Prejudice kwam tot nummer 2). Het album bracht Michael een MTV Video Music Award voor Fastlove en een MTV Europe Music Award voor beste mannelijke artiest in 1997. Toch was dit geen goed jaar voor Michael, omdat in hetzelfde jaar zijn moeder overleed aan kanker.

    Ladies & Gentlemen: The Best Of George Michael is de greatest hits-collectie uit 1998. Het album bevat 29 nummers, verdeeld over twee cd's. De eerste cd, "For the Heart" bevat de meeste ballads, terwijl op cd 2, "For the Feet", voornamelijk zijn dansnummers te vinden zijn.

    Ook zijn er drie duetten opgenomen die niet eerder op een album van Michael verschenen, te weten I Knew You Were Waiting For Me (met Aretha Franklin), Don't Let The Sun Go Down On Me (met Elton John) en Desafinado, een Portugees duet met de Braziliaanse zangeres Astrud Gilberto.

    Er waren ook enkele nieuwe nummers bij. Daarvan werd Outside de eerste single. Het nummer geeft een humoristische kijk op zijn arrestatie, kort ervoor, voor het 'provoceren' van een (undercover) politieagent in een openbaar toilet. Het nummer behaalde de elfde positie in de Top 40.

    As, een duet met Mary J. Blige werd de tweede single en behaalde de zevende plaats in de Top 40. In Noord-Amerika werd het nummer niet op het album gezet, omdat de platenmaatschappij van Blige oordeelde dat de associatie met een openlijk homoseksuele en controversiële popster niet goed zou zijn voor haar carrière.

    Op het album Songs from the Last Century uit 1999 zette Michael alleen covernummers, door hem gezongen. Songs from the Last Century bevat nummers geschreven door de grootste componisten uit de afgelopen honderd jaar zoals Roxanne (geschreven door Sting). Het album werd uitgegeven door Virgin Records en geproduceerd door Michael zelf met behulp van Phil Ramone.

    In 2004 verscheen het album Patience, zijn eerste met origineel materiaal sinds 1996. De single Shoot the Dog was een kritisch nummer over de Irak-oorlog. In de videoclip wordt Tony Blair neergezet als een hond die zijn baasje George W. Bush overal volgt. Om het album te promoten verscheen Michael in de Oprah Winfrey Show, zijn eerste tv-optreden in meer dan 10 jaar. In de show praatte hij over zijn arrestatie, zijn homoseksualiteit en zijn terugkeer in de spotlights. Ook trad hij op met het nummer Amazing, afkomstig van het album "Patience".

    Het laatste album van Michael is een nieuwe Greatest Hits, Twenty Five, waarmee de 25ste verjaardag van zijn muziekcarrière werd gevierd. Het album werd uitgegeven in november 2006. Het bevat solonummers, maar ook werk uit de Wham!-tijd. Het bevat 26 nummers, inclusief vier Wham!-liedjes en drie nieuwe nummers: An Easier Affair, This Is Not Real Love (een duet met Mutya Buena) en Heal The Pain (een duet met Paul McCartney).

    Persoonlijk leven

    In het begin van zijn carrière was Michael zeer onduidelijk over zijn seksuele geaardheid. Geruchten gingen dat de zanger een relatie zou hebben met Brooke Shields. Ondertussen had hij echter al een relatie met zijn mannelijke Braziliaanse stilist, Anselmo Feleppa. Die overleed echter na een hersenbloeding in 1993. Jesus to a Child is een ode aan hem.

    Op 7 april 1998 kwam de waarheid aan het licht toen Michael werd gearresteerd voor een "oneerbare daad" in een openbaar toilet in een park in Beverly Hills, Californië. Hij werd gearresteerd door undercoveragent Marcelo Rodriguez.

    George Michael:

    De zanger kreeg voor zijn daad een boete van 810 dollar en 80 uur taakstraf. Kort daarna maakte Michael een videoclip voor de single Outside, die was gebaseerd op het incident. In de clip komen zoenende politieagenten voor. De agent Rodriguez klaagde dat de clip hem belachelijk maakte. Het kwam tot een rechtszaak, maar de rechter seponeerde die. In hoger beroep verloor de agent uiteindelijk.

    Na het incident werd Michael meer open over zijn geaardheid. Het werd bekend dat hij een relatie had met Kenny Goss sinds 1996.

    Michael heeft toegegeven drugs te hebben gebruikt. 26 februari 2006 werd hij gearresteerd, iets wat hij zelf "mijn eigen stomme schuld" noemt. Hij werd weer vrijgelaten door de politie maar op 15 mei was het weer raak. De zanger lag op het stuur van zijn auto en ontwaakte toen iemand op zijn raam klopte gedurende vijf minuten. De zanger reed door en raakte een paal. Later die maand werd hij door de politie ondervraagd omdat drie auto's in zijn straat waren beschadigd. Op 1 oktober werd de zanger buiten bewustzijn gevonden in zijn auto, waardoor hij voor een opstopping zorgde in noordwest-Londen. Hij werd meegenomen naar het ziekenhuis voor onderzoek, waarna hij naar het politiebureau werd gebracht. Later werd hij gearresteerd vanwege het bezit van cannabis. Hij werd later vrijgelaten maar moest voor de rechter verschijnen, waar hij schuldig werd bevonden. Hij kreeg, in juni 2007, een rijontzegging van twee jaar en een taakstraf. In augustus 2009 reed hij zijn Rover total loss, maar dit keer was er geen sprake van alcohol of drugs. In juli 2010 reed George Michael, onder invloed, een winkelpand in. In augustus zou hij voor de rechter verschijnen.

    Michael neemt regelmatig een openbaar politiek standpunt in. In 1984 zong hij als onderdeel van Band Aid mee met de kerstsingle Do They Know It's Christmas?. De opbrengst van de single ging naar Ethiopië. Ook de opbrengst van zijn eigen nummer Last Christmas ging naar dat doel. Ook trad de zanger op met Elton John tijdens Live Aid in 1985.

    In de jaren 80 was Michael erg kritisch over het beleid van de Britse premier Margaret Thatcher aangaande de kruisraketten. Hij zei zich slecht te voelen belasting te moeten betalen om die wapens te bekostigen.

    Ook het nummer Shoot the Dog was een kritisch nummer over politiek. In 2003 nam Michael onverwacht een liveversie van het nummer The Grave (Don McLean) op, als protest tegen de oorlog in Irak. Hij trad op met het nummer in vele televisieshows, en de clip verscheen vaak op MTV.

    George Michael staat op de tiende plaats van rijkste Britse musici, met een fortuin tussen de 65 en 100 miljoen pond. Michael bezit verschillende huizen, op verschillende plaatsen in de wereld, waaronder Londen, Texas en Oxfordshire.

    Op 21 november 2011 werd bekendgemaakt dat George Michael een longontsteking had, waarvoor hij in een Oostenrijks ziekenhuis behandeld wordt. Op 28 november maakte Michaels arts bekend dat de komende 48 uur kritiek waren voor Michaels gezondheid, hij zou lijden aan ARDS, een ernstige ziekte die plots kan ontstaan ten gevolge van onder meer een longontsteking. Op 16 december werd bekendgemaakt dat Michael voor de kerstdagen uit het ziekenhuis zou worden ontslagen.

    Discografie

    Dvd's

    Zie ook

    • Wham!
    • Lijst van nummer 1-hits in de Nederlandse Top 40

    Externe link

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.