Linkin Park - Papercut - Alle videoclips van Linkin Park - Papercut

Alle videoclips van Linkin Park

Linkin Park

Over Linkin Park

Linkin Park is een Amerikaanse rockband uit Agoura Hills, Californië. Oorspronkelijk in 1996 opgericht als Xero door de vrienden Brad Delson, Rob Bourdon en Mike Shinoda, bestaan zij nu ook uit Joseph Hahn, Dave "Phoenix" Farrell en Chester Bennington. Linkin Park brak in 2000 door met het debuutalbum Hybrid Theory, dat de diamanten status kreeg in de Verenigde Staten en multiplatina was in verschillende andere landen.

Met het tweede studioalbum Meteora borduurde de band voort op de mainstream nu metal-/rap-rock-sound waarmee het op Hybrid Theory beroemd werd. Op het in 2007 uitgebrachte Minutes to Midnight verliet de band grotendeels de nu metal en ging richting de alternatieve rock, met nadruk op experimenteren met andere muziekstijlen lag. Op 22 juni 2012 kwam het vijfde studioalbum Living Things uit dat de vorige albums samenvoegde met als doel een nieuw geluid te creëren. In de zomer van 2014 komt het zesde studioalbum uit, dat volgens de bandleden een veel harder geluid heeft.

Biografie

Ontstaan (1996—2000)

Mike Shinoda, Brad Delson en Rob Bourdon ontmoetten elkaar in hun middelbare-schoolperiode. Nadat ze afstudeerden namen ze hun muzikale interesses serieuzer en vormden ze samen met Joe Hahn, Dave Farrell en Mark Wakefield de rapcore-band Xero. De spanningen en frustraties, veroorzaakt door het mislukken van het verkrijgen van een platencontract, groeiden en leidden tot het vertrek van vocalist Wakefield. Farrell verliet eveneens een tijd de band, vanwege tourverplichtingen met Tasty Snax.

Jeff Blue, vicevoorzitter van Zomba, tipte de jonge band in maart 1999 over Chester Bennington, een zanger uit Phoenix die op zoek was naar een nieuwe band na een ruzie bij zijn oude band Grey Daze. Het jaar daarop bracht de band zijn debuutalbum Hybrid Theory uit.

Doorbraak (2000—2002)

Linkin Park bracht op 24 oktober 2000 Hybrid Theory uit.MTV beloonde de band ook met de VMA voor "Best Rock Video" en "Best Direction" voor In the End, een van de meest gedraaide liedjes van 2001.

Rond deze tijd kreeg de band veel uitnodigingen voor optredens met grote artiesten, waaronder Ozzfest, Family Values en KROQ Almost Acoustic Christmas. Ook werkten Hahn, Bourdon en Shinoda mee aan een samenwerking op It's Goin' Down met de X-Ecutioners.

Het verhaal zet zich voort (2002—2004)

De band begon te werken aan het tweede studioalbum tijdens het toeren, door hun vrije tijd te besteden in een zelfgemaakte studio achterin de tourbus. Het album werd in de eerste week meer dan 800.000 keer verkocht en was indertijd een van de best verkochte albums van de Billboard-lijsten. Het debuteerde in zestien landen op de eerste positie in de albumlijsten. Als singles werden Somewhere I Belong, Faint, Numb, From the Inside en Breaking the Habit gekozen. Lying from You werd alleen als radiosingle uitgebracht. Alle singles van Meteora topten de Amerikaanse Billboard Modern Rock Tracks-hitlijst.

Een tweede editie van Projekt Revolution startte met onder andere Mudvayne, Blindside en Xzibit. De opnames van die twee concerten zijn te horen en te zien op Linkin Parks tweede cd/dvd Live in Texas.

De band won op de MTV Awards prijzen voor "Best Rock Video" (Somewhere I Belong) en "Viewer's Choice Award" (Breaking the Habit). Hoewel Meteora Hybrid Theory commercieel niet evenaarde, werd het album toch het op twee na bestverkochte album in de Verenigde Staten van 2003. Linkin Park toerde de eerste maanden van 2004 over de hele wereld, waarna een derde Project Revolution begon en een nieuwe reeks Europese concerten.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2004—2006)

Na het succes van Meteora stelde de band het derde nieuwe studioalbum voor een paar jaar uit. Linkin Park ging door met toeren en werkte aan verschillende nevenprojecten. Bennington verscheen op DJ Lethals State of the Art en begon te werken aan een solo-project genaamd Dead by Sunrise, terwijl Shinoda met Depeche Mode werkte.

Ook deed de band mee aan verschillende liefdadigheidsevenementen. Ze hielpen geld in te zamelen voor de slachtoffers van orkaan Charley in 2004 en orkaan Katrina in 2005. Ze deden dit ook voor de slachtoffers van de tsunami in 2004 en stichtten daarvoor Music for Relief, waar verschillende andere rockbands zich bij aansloten. Ook traden ze op tijdens het Summer Sonic muziekfestival in Japan, georganiseerd door Metallica.

Grenzen opzoeken (2006—2008)

Linkin Park keerde in 2006 terug de studio's in om te werken aan nieuw materiaal. De band koos Rick Rubin als producer, bekend om zijn werk met de Red Hot Chili Peppers en Run-D.M.C.. Ondanks eerdere vermeldingen dat het album ergens in 2006 uit zou komen, werd het uitgesteld tot 2007.

Minutes to Midnight werd in de eerste week ruim 622.000 keer verkocht, wat het een van de grootste debuten maakte van die jaren. In oktober en november hielden ze de Australazië-tour om rond de jaarwisseling een kleine pauze in te lassen. Midden januari 2008 is de band begonnen aan een Europese tour. In februari pakte de band het toeren weer op in de Verenigde Staten met een reeks van negentien concerten, waarvan twee zijn afgelast vanwege Benningtons tracheobronchitis. Bennington vermeldde dat de band een opvolger heeft gepland, waar ze tijdens het toeren inspiratie gaan opdoen. De band hield een pauze van enkele maanden, waarin ze de videoclip voor de laatste single Leave Out All the Rest van het album opnamen en uitbrachten. Ook waren ze te zien in de videoclip van Busta Rhymes' We Made It. waar ze ook een bijdrage aan leverden. In juni begonnen ze aan een Europese toer, waarna ze de Verenigde Staten aandeden. Begin oktober blesseerde Bennington zijn rug, waardoor de benefiettournee in China en Taiwan voor de slachtoffers van de aardbeving in Sichuan in mei 2008 moest worden afgelast. Eind november bracht de band nog een live cd/dvd uit van het concert in Milton Keynes, Londen: Road to Revolution: Live at Milton Keynes. Een live versie van Leave Out All the Rest werd als promo-single gebruikt.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2008—2010)

De band begon eind 2008 langzaamaan met het schrijven van muziek, maar schreef ondertussen ook het nummer New Divide, dat als leadsingle van de Transformersfilm Transformers: Revenge of the Fallen soundtrack werd uitgebracht en werkte met Hans Zimmer en Steve Jablonsky aan de score. Deze deed het goed in de Verenigde Staten door met de zesde plek de hoogste notering na In the End te halen en was internationaal een van Linkin Parks best presterende singles.

In de zomer toerde de band in Europa en Azië waar Benningtons soloproject Dead by Sunrise ook enkele optredens gaf en in januari 2010 bracht Music for Relief het compilatiealbum Download to Donate for Haïti uit, waar de donaties naar de slachtoffers van de aardbeving in Haïti gingen. Een nieuw nummer van de band, genaamd Not Alone, stond ook op het album. In een groot gedeelte van 2009 werd er ook gewerkt aan het eigen videospel 8-Bit Rebellion!, dat eind april 2010 voor onder andere de iPhone op download beschikbaar werd. Het vrij te spelen Blackbirds werd in juni ter download beschikbaar gesteld.

Grenzen overschrijden (2010—2011)

Tijdens het toeren in 2008 begon de band met het schrijven van nieuw materiaal en het opnemen van demo's en in november van dat jaar doken ze de studio's weer in voor de opnames van het vierde studioalbum. De band noemde het album stilistisch "niets als Hybrid Theory en niets als Minutes to Midnight". Shinoda noemde enkele demo's van het album "uitdagender en experimenteler" Het album is een conceptalbum dat apocalyptische onderwerpen behandeld door de groeiende destructieve invloed van de mens door bijvoorbeeld het maken van kernwapens. Een van de redenen dat dit album een conceptalbum is, is het verlangen van de band om een album te maken die als geheel beluisterd moest worden en niet individueel. Stilistisch is het album net als alle andere albums een samensmelting van verschillende genres, in dit geval een van elektronische rock en alternatieve rock, en van verschillende stijlen. Zo bevat When They Come for Me tribaldrums, Waiting for the End reggaeachtige vocals, Blackout dancerocksynthesizergeluiden met geschreeuw van Bennington er over heen en is The Catalyst een combinatie van elektronische rock, rave en techno.

Op 13 april 2011 maakte Shinoda bekend dat de vierde single Iridescent zou zijn en als leadsingle van de soundtrack voor de film Transformers: Dark of the Moon zou dienen. Op die manier zet de groep de lange samenwerking met Michael Bay en zijn team verder na eerder al de themasongs geleverd te hebben voor de eerste twee films. Ter promotie van het nieuwe album toerde de band vanaf half oktober een klein maandje in Europa om direct voor twee data naar het Midden-Oosten te vliegen en in december in Australië op te treden. Halverwege januari 2011 begon het Amerikaanse deel van de A Thousand Suns Tour. In juni kwam de band terug naar Europa vanwege het festivalseizoen.

Omarming van het verleden (2012—2013)

In november 2011 kreeg de band door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-moon, de Global Leadership Award uitgereikt voor het steunen van de Verenigde Naties en voor Music for Relief, waardoor fans van de band makkelijker de hulpbehoeftigen van rampen konden helpen. Ook organiseerde de band een Power the World-campagne, waarin men kon doneren om licht op zonne-energie te kunnen plaatsen in Haiti.

Op 22 juni 2012 kwam het vijfde album Living Things uit, dat opnieuw door Shinoda en Rubin werd geproduceerd. Ook lyrisch gezien is het album persoonlijker en minder politiek bewust. Op 16 april kwam de eerste single Burn It Down uit, gevolgd door de promo Lies Greed Misery dat op 24 mei zijn debuut maakte op BBC Radio 1, nadat fans op een wereldwijde zoektocht werden gestuurd en het nummer de prijs was. In oktober 2012 werd de tweede single Lost in the Echo uitgebracht. Ter promotie van het album trad de band tijdens het Europese festivalseizoen op en deed ook Pinkpop 2012 aan. Het headlinede eveneens de Honda Civic Tour in Noord-Amerika, waar ook Incubus optrad. Dit resulteerde in een van de beste omgezette concertreeksen van de band en uit het jaar 2012. Er werden uitstapjes gemaakt in enkele Zuid-Amerikaanse landen, Zuid-Afrika en in Australië. Met EA Games ging de band de samenwerking aan om Medal of Honor: Warfighter te promoten. EA deed wat terug door de videoclip voor de bands vierde single Castle of Glass te filmen. Ondertussen werd in Japan Powerless uitgebracht. In 2013 toerde de band kort door Azië trad het tweemaal op in de Verenigde Staten.

The Mall, Recharged en The Hunting Party (2013-heden)

Gedurende 2013 werkte de band aan zowel de opvolger van Living Things als de soundtrack en de score voor de film The Mall, geregisseerd door Joe Hahn. Deze film was in september in postproductie en zal in 2014 uitkomen. De band bracht via Facebook ook het avontuurspel Linkin Park: Recharged, met als moraal de bewustwording van de energiebronnen die de aarde heeft en dat deze niet onuitputbaar zijn. Bij het uitspelen van het spel, kreeg de speler toegang tot een nieuw nummer van de band. A Light that Never Comes is een single die de band met de Amerikaanse electrohouseproducer Steve Aoki opnam. Dit nummer staat tevens met veertien andere nummers op het remixalbum Recharged, dat op 29 oktober 2013 uitkwam. Het album bestaat uit geremixte nummers afkomstig van Living Things en bevat remixes van onder andere Paul van Dyke, Rad Omen, Mike Shinoda en Rick Rubin.

Op 19 mei 2013 bevestigde Chester Bennington dat hij de nieuwe frontman van de groep Stone Temple Pilots werd. Hij combineerde deze taak dit met zijn verplichtingen in Linkin Park, dat zijn prioriteit zal blijven. In oktober bracht Bennington met Stone Temple Pilots de ep High Rise.

Op 4 februari 2014 maakte Mike Shinoda op zijn website bekend dat het album ver in het opname- en productieproces zat. Het album heeft, net als de voorgaande albums, een ander geluid en komt waarschijnlijk in de zomer van 2014 uit. Hij gaf ook aan niet te kunnen wachten het album in de zomer aan het publiek te laten horen. Een maand later kwam de eerste single van dat nieuwe album uit. Guilty All the Same, samen met rapper Rakim van Eric B. & Rakim, kenmerkt zich door een veel harder geluid dan de voorgaande singles. Dit hardere geluid staat ook centraal op het moederalbum The Hunting Party, dat op 13 juni 2014 uitkomt. Met het album wil de band het gebrek aan luidere en hardere rockmuziek in de hedendaagse rockmuziek, dat volgens hen gevuld is met indiemuziek als Vampire Weekend en Foster the People, opvullen. Op 5 mei bracht Linkin Park de tweede single uit van dat nieuwe album, genaamd Until It's Gone. In aanloop naar het album trad de band op tijdens de Rock in Rio-, Rock am Ring- en Rock im Parkfestivallen en bracht het drie andere promotiesingles uit: Wastelands, Rebellion en Final Masquerade. Op kritisch gebied werd de wederomarming van het rockgeluid geloofd door goede recensies van onder andere Kerrang!, Metal Hammer en Rolling Stone.

Nevenprojecten

Fort Minor

In 2005 kwam Mike Shinoda op het idee om een soloalbum te maken met zijn vrienden met, in tegenstelling tot Linkin Park, de nadruk op hiphop. In een interview met een Engelse radiozender geeft Mike Shinoda aan dat hij al langer met het idee liep. Bij Linkin Park was het vooral de rockkant die heerste, waardoor hij zich minder op hiphop kon richten. Met het sideproject keerde Shinoda terug naar zijn muzikale roots.

Shinoda en zijn vrienden gaan onder de naam Fort Minor en zijn debuutalbum heet The Rising Tied. Pukkelpop en Lowlands waren de eerste live optredens van Fort Minor. Petrified kwam uit als debuutsingle in de Verenigde Staten en in Eurazië het meer melodieuze Believe Me. Fort Minor kreeg bekendheid door de hitsingle Where'd You Go, waaraan ook Holly Brook en Jonah Matranga meedoen. De stijl van Shinoda en zijn vrienden kenmerkt zich door de vele samples (van piano tot strijkorkesten) en zang van Shinoda zelf.

Dead by Sunrise

Ook zanger Chester Bennington was bezig met een soloproject en werkte hierop samen met Julien-K en producer Howard Benson. Het album van het project, Out of Ashes kwam in de herfst van 2009 uit en had Crawl Back In als leadsingle. Andere singles waren Let Down, Fire en Inside of Me. Stilistisch en thematisch is het album donkerder en negatiever dan Linkin Park en onderwerpt het persoonlijke ervaringen van Bennington, waaronder drugsverslavingen en eindes van relaties. Als onderdeel van hun Europese tour traden zij in februari 2010 op in de Melkweg.

Linkin Park Underground

In november 2001, na het grote succes met In the End, kwam een vriendin van de band met het idee een fanclub te starten. Zo ontstond de Linkin Park Underground. Door elk jaar een bedrag te betalen wordt men lid en krijgt men een pakket met een T-shirt, een cd en wat goodies zoals stickers en posters. Bovendien krijgt men een LPU-e-mailadres dat je zelf kunt kiezen en korting op Linkin Park Merchandise. Als lid van de Linkin Park Underground maakt men kans op meet & greets met de band.

Elk jaar komt er een nieuwe editie van de Linkin Park Underground, met een nieuwe website, nieuwe goodies en een nieuwe cd. Aan het begin van de Underground bracht de band vooral B-kanten en remixen uit. In de latere ep's zaten er meer live-tracks op, waarbij de vijfde editie en de zevende editie volledig uit livenummers bestonden. Dit tot onvrede van de fans. De band beloofde een achtste editie zonder livenummers. De cd bestond uiteindelijk uit "cookies", korte humoristische nummers die tijdens het opnemen van albums worden opgenomen. De negende editie bestond uit seeds (demo's) van nummers en een nieuw nummer dat tijdens het opnemen van Minutes to Midnight is opgenomen.

Midden 2010 werd een herstructurering bekendgemaakt door de vele kritieken op de lage exclusiviteitsgraad van de club. De jaarlijkse ep moest speciaal gekocht worden op een alleen voor leden beschikbare webstore. Nieuwe leden kregen een nieuw nummer, een demo uit 2008, en ook werd bekend dat de ep uit 2010 opnieuw uit demo's zou bestaan. Ook de elfde editie en twaalfde editie bestond uit demo's.

Stijl

Muzikaal

De stijl van de twee albums Hybrid Theory en Meteora wordt beschreven als met elektronica beïnvloede nu metal. Het nummer dat totaal anders klonk was Breaking the Habit, een nummer zonder de vocals van Shinoda, zonder gitaardistortie en met accenten op de bas, de drums en de synthesizer.

In het opnameproces van Minutes to Midnight besefte de band dat "het makkelijk was voor ons het na te doen en het makkelijk was voor anderen het na te doen" en probeerde het grenzen te verleggen omdat het geen derde Hybrid Theory wilde maken. Op Living Things wilde de band de muzikale stijlen van de eerste twee albums en de laatste twee combineren, wat resulteerde in een album wat qua dynamiek en gitaargebruik meer weg had van Hybrid Theory en Meteora met een alternatieve-rockgeluid van Minutes to Midnight en elektronische invloeden afkomstig van A Thousand Suns

De band werkt bij het maken van nummers met Pro Tools en maakte ter promotie van een nieuwe editie een door postrock beïnvloed nummer getiteld Lockjaw. Op het nummer New Divide ging de band verder met de elektronica (vooral op de brug) en maakte een nummer uit het synthrockgenre.

Verder heeft de band veel samengewerkt. Naast de artiesten op Reanimation (Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis) sloeg de band de handen ineen met rappers Jay-Z en Busta Rhymes, waarbij de tracks het typische raprockgeluid kregen.

Vocalisten

Linkin Parks gebruik van twee verschillende vocalisten is een groot gedeelte van hun muziek geworden. Bennington staat bekend om zijn gegrom en geschreeuw zoals dat wordt gedaan in de metalwereld, terwijl hij ook vaak melodisch zingt. Shinoda is de mc van de band en neemt de raps voor zijn rekening. Daarnaast doet hij ook de achtergrondzang tijdens concerten en op albums. Op de eerste twee albums bestaan de nummers vooral uit hetzij de wisselwerking tussen de rappende coupletten van Shinoda en de gezongen refreinen en brug van Bennington (In the End, Somewhere I Belong), hetzij een bijna volledig door Bennington gezongen nummer met Shinoda's rapvocals in de pre-chorus of de brug (One Step Closer, Numb). Minutes to Midnight was een keerpunt, waarop veel nummers alleen uit de zang van Bennington bestond (zonder vocale input van Shinoda; What I've Done, Shadow of the Day) en er slechts op drie nummers gegrunt wordt (onder andere op Given Up). Daarentegen heeft Shinoda de leadzang op twee tracks (In Between en No Roads Left) en rapt hij op twee nummers (Bleed it Out en Hands Held High). Op A Thousand Suns en Living Things kwam Shinoda als zanger nog meer op de voorgrond door ingezongen coupletten terwijl Bennington de refreinen en brug voor zijn rekening nam, in contrast met Hybrid Theory. Voorbeelden hiervan zijn Burning in the Skies en Iridescent). Ook wordt er vaker samen gezongen. Dit is te horen op Castle of Glass, Roads Untraveled en Robot Boy. Bennington staat volgens Hit Paraders op de 46ste plaats in de top honderd heavymetalzangers terwijl Shinoda de 72e positie bezit.

Thema's

De lyrische thema's die de band gebruikt gaan op de eerste twee albums meestal over (universele) gevoelens, conflicten in relaties, innerlijke problemen en bepaalde gebeurtenissen uit de levens van de bandleden, wat muziek agressief geuit werd. Op het album Minutes to Midnight begaf de band zich op het politieke vlak: in het nummer Hands Held High levert Shinoda kritiek op de Irakoorlog en op het slotnummer The Little Things Give You Away wordt verwezen naar het laat te hulp schieten van president Bush na orkaan Katrina. A Thousand Suns was een politiek conceptalbum dat de ondergang van de mensheid door technologische ontwikkelingen in combinatie met oorlogsgerelateerde zaken als de atoombom. Het hint naar sociale problemen en het samensmelten van technologie met menselijke ideeën. Living Things was weer een terugkeer naar de persoonlijke kwesties die de band ook op haar eerste twee albums beschreef. Dit verklaart ook de titel.

De band stond bekend om het feit dat zij geen vloekwoorden gebruikten, terwijl dat wel bij de meeste nu-metalbands het geval was. Op het derde en vierde album vond de band het gebruik van deze woorden, hoewel op een minimale manier, een manier om enkele gevoelens beter tot expressie te brengen. De ep Hybrid Theory EP bevatte daarentegen ook gevloek, maar dit album is nooit major uitgebracht.

Kritiek

Het eerste album Hybrid Theory kreeg positieve kritieken vanwege zijn stijl. Opvolger Meteora ging door met die stijl, waardoor het een kopie leek van het debuut van de band. Vooral de structuur van twee rapcoupletten, met na elk couplet een zangrefrein gevolgd door een zangbrug en opnieuw het refrein werd bekritiseerd. Verder kreeg de band kritiek vanuit de metalwereld voor hun popversie van het nu-metalgeluid en het brengen van dit genre in de mainstream.

Minutes to Midnight werd bekritiseerd vanwege het feit dat het minder stevig was dan de vorige albums. Aan de andere kant wordt de verscheidenheid aan stijlen weer geprezen. Critici merkten de gelijkenissen op, qua beat en tempo, tussen de single Shadow of the Day en U2's With or Without You. A Thousand Suns werd bekritiseerd doordat het niet als een rockalbum voelde gezien het gebrek aan gitaardistortie.

Bandleden

Voormalig

  • Mark Wakefield — leadzanger (1996—1998)

Stand-ins

  • Scott Koziol — basgitarist (1999—2001) Stand-in basgitaar speler op Hybrid Theory. Nam One Step Closer op en is in de video te zien.
  • Kyle Christener — (1998—1999) Stand-in basgitarist tijdens de absentie van Phoenix tijdens Hybrid Theory EP.

Videografie

  • Frat Party at the Pankake Festival (2001)
  • Reanimation (dvd-audio) (2002)
  • Live in Texas (2003)
  • Collision Course (2004)
  • Minutes to Midnight (Limited Release) (2007)
  • Road to Revolution: Live at Milton Keynes (2008)
  • A Thousand Suns+ (2011)

Instrumenten

Discografie

Singles

Nominaties en prijzen

Nominaties

De belangrijkste nominaties:

Prijzen

De belangrijkste gewonnen prijzen:

Externe links

Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.