REO Speedwagon

  • REO Speedwagon is een band die begon als een countryachtige boogieband, maar die na verloop van tijd één van de succesvolste arenarockband van de Verenigde Staten aller tijden werd. De band is afkomstig uit Champaign, Illinois en werd opgericht in 1967 door Neal Doughty, Alan Gratzer, Joe Matt en Mike Blair. De naam werd verzonnen door Neal Doughty en REO staat voor Ransom Eli Olds.

    Geschiedenis

    Voordat REO Speedwagon zijn eerste album aflevert zijn er nogal wat personeelsveranderingen. De band wordt opgericht in de herfst van 1967. De eerste bezetting bestond uit Neal Doughty (toetsen), Alan Gratzer (drums/zang), Joe Matt (gitaar/zang) en Mike Blair (bas/zang). In de lente van 1968 wordt zanger Terry Luttrell (ex-Terry Cook and the Majestics) aangetrokken, Joe Matt en Mike Blair worden vervangen door Bob Crownover (gitaar) en Gregg Philbin (bas). Joe McCabe speelde op dit ogenblik saxofoon voor de groep. Crownover speelde gitaar voor de groep tot de zomer van 1969, Bill Fiorio wordt zijn vervanger. Fiorio (later als Duke Tumatoe) verlaat REO Speedwagon eind 1969, zijn vervanger is Steve Scorfina. Op een gegeven moment ziet Steve Scorfina het niet meer zitten, hij verlaat de anderen en vertrekt naar St. Louis om jaren later terug te keren in de rock-scene als gitarist van Pavlov's Dog. Gary Richrath (ex-Suburban 9 to 5, ex-Feather Train) stond al klaar om de open gevallen plaats in te nemen. De groep had in die tijd een soort punk-image en had door het intensief optreden in allerlei clubs en bars in de Midwest een fanatieke en loyale clan aanhangers achter zich gekregen, daardoor kreeg REO Speedwagon het vertrouwen van Epic Records en verdiende hiermee een contract.

    Beginperiode

    Het eerste (titelloze) album komt uit in 1971, maar in de eerste jaren is de band niet erg succesvol. Zanger Terry Luttrell (later in Starcastle) haakt al na één album af en wordt vervangen door Kevin Cronin (ex-Fushia), die als componist/zanger/gitarist meteen een flinke stempel op de groep drukt. Hij maakt zijn debuut op het album "REO/TWO". Tijdens de opname van "Ridin' the storm out" hebben Gary Richrath en Kevin Cronin een meningsverschil en wordt laatstgenoemde de band uitgezet. Wat ervoor zorgt dat op "Ridin' the storm out" Michael Murphy (ex-One Eyed Jacks) te horen is. Murphy is ook te horen op "Lost in a dream" en "This time we mean it" bij dit laatste album brengt men een single uit "Out Of Control" (met als B-kant het nummer "Running Blind", alleen uitgebracht op 45-single). Na "This time we mean it" verlaat Michael Murphy REO Speedwagon en is hij jaren later te vinden bij Billy Vera & The Beaters. Voor het album "REO" keert Kevin Cronin echter terug en dit betekent in feite de doorbraak van de band in de Verenigde Staten.

    Succes

    De single "Ridin' the storm out" is een hit en het succes krijgt een vervolg met het live album "You get what you play for" en "You can tune a piano, but you can't tuna fish". Dit laatste album laat weer een personeelswijziging zien: bassist Gregg Philbin wordt vervangen door Bruce Hall (ex-One Eyed Jacks. Bruce Hall en Gary Richrath maakten samen ook deel uit van de band "Feather Train" in 1970 van dat jaar). Met deze bezetting: Neal Doughty, Gary Richrath, Kevin Cronin, Bruce Hall en Alan Gratzer krijgt REO Speedwagon de samenstelling waarmee ze haar grootste successen zal behalen. En met het album "Nine Lives" geeft men vol gas richting Europa waaronder ook Nederland.

    Grootste successen

    Die successen worden ingeleid door het album "Hi infidelity", dat album heeft in de Verenigde Staten over de tien miljoen exemplaren verkocht. Hi infidelity is het best verkochte rock LP van 1981, het heeft 15 weken op #1 gestaan in de Amerikaanse billboards. Het levert ook vier hits op "Keep on loving you", "Take it on the run", "Don't let him go" en "In your letter". Dé grote hit van dat album is het nummer "Keep on loving you", wat de hoogste plaats haalt in de Amerikaanse billboards. Met dit album krijgt REO Speedwagon ook bekendheid in Europa (en vooral met de single). "Keep on loving you" bereikt de 7e plaats in de Engelse hitlijsten. In Nederland zal de band in haar hele bestaan maar twee hits scoren: "Keep on loving you" en "Don't let him go". Album notering in Nederland, "Hi infidelity" #11 (24 weken genoteerd).

    De band raakt in een creatieve impasse en staat onder druk om een opvolger te maken voor het enorm succesvolle "Hi infidelity". In 1982 komt "Good trouble" uit, een plaat die tegenvalt en een zware bevalling is geweest. Na dit album besluit de band een jaar vrijaf te nemen. Alan Gratzer werkt samen met Queen-gitarist Brian May in 1983, Star Fleet Project een ep uitgebracht door Brian May & Friends. Met onder anderen ook gitarist Eddie van Halen (van Van Halen). In 1984 komt er een nieuw REO Speedwagon album uit: "Wheels are turnin'". Van dat album scoort de band haar tweede nummer 1-hit in de Verenigde Staten: de ballad "Can't fight this feeling", begin 1985 (met onder andere ook successen in Engeland en Duitsland). Op 13 juli 1985 speelt REO Speedwagon op het festival van Bob Geldof (Live Aid). REO Speedwagon is nu definitief een gevestigde naam en speelt in uitverkochte stadions. En met het album "Life as we know it" weet REO Speedwagon nog steeds het grote Amerikaanse publiek voor zich te winnen.

    Wisselende bezetting

    In 1988 verlaat plotseling drummer Alan Gratzer REO Speedwagon om zich op het huiselijke leven te richten. Hij opende een restaurant (Mona Lisa) in Santa Barbara. Zijn vervanger is de Santana drummer Graham Lear. Gary Richrath werd gevraagd om over meningsverschillen met Kevin Cronin betreffende muzikale richting weg te gaan, hij wordt vervangen door Miles Joseph (ex-Player). Gary Richrath was een rocker in hard en nieren en dat misten ze in Miles Joseph, de rest van de bandleden wisten dat het bijna een onmogelijke opgave zou zijn om Gary Richrath te vervangen. Met Multi-instrumentalist Dave Amato (ex-Ted Nugent) hebben ze uiteindelijk een goede vervanger gevonden. Kevin Cronin ontmoette Jesse Harms (ex-Sammy Hagar) en wordt erbij gehaald als tweede toetsenist. Graham Lear wordt vervangen door Bryan Hitt (ex-Wang Chung). In 1990 brengen ze "The earth, a small man, his dog and a chicken" uit. REO Speedwagon weet weer eens positief te verrassen, deze is op zijn tijd lekker heavy.

    Nieuwe bezetting

    In 1991 is REO Speedwagon weer een vijfmansformatie en brengen ze de verzamelaar "The second decade of rock 'n' roll 1981 to 1991" op de markt, deze cd met onder andere een reggaeversie van "Keep on loving you" (Gary Richraths laatste liveoptreden). Eind 1992 horen we nog wel iets van ex-gitarist Gary Richrath die onder eigen naam een nieuwe band presenteert. Zijn album is, "Only the strong survive" (GNP Crescendo Records). Dan wordt het stil rond de band: pas in 1996 brengt ze weer een nieuw album uit: "Building the bridge". Het blijkt tot april 2007 het laatste studioalbum van de band. Er volgt nog wel een compilatie (The ballads) met twee nieuwe nummers en drie livealbums (waarvan eentje samen met de band Styx). De band toert nog steeds door de Verenigde Staten, maar lijkt nu vooral op oude roem te teren.

    In april 2007 kwam na 11 jaar een nieuw album, getiteld "Find your own way home", op de markt. In Amerika worden een bonus-cd (met 'live in de studio opnames' van het complete 'Hi-infidelity' in 2007) en een bonus-dvd (met unplugged clips en interviews) aan deze cd toegevoegd. Tijdens de daaropvolgende tour speelde de band na lange tijd opnieuw op Europese podia. In 2009 brengt men samen met Styx de cd-Single "Can't Stop Rockin'" uit, deze is te krijgen op REO Speedwagons website. Eind 2009 komt er een kerst album getiteld "Not so silent night...christmas with REO Speedwagon".

    Heruitgaven

    Sony (VS) heeft het eerste album (1971) nooit uitgebracht op cd. Sony (UK) brengt deze voor het eerst uit op cd in 1993 als Collectors Choice, met als gevolg dat deze snel is uitverkocht. Het Britse bedrijf BGO Records brengt in 2007 het eerste album (geremasterd) wereldwijd uit samen met REO Speedwagon's tweede album "REO/TWO" (1972). Later brengt BGO Records ook de albums "Ridin' The Storm Out" (1973), "Lost in a Dream" (1974), "This Time We Mean It" (1975) en "REO" (1976) geremasterd wereldwijd uit op cd. In een interview dat Kevin Cronin had met www.billboard.comverklaarde hij dat er een "30th anniversary deluxe edition" van het album "Hi Infidelity" gaat uitkomen in 2011. In oktober 2011 zijn de eerste tien albums opnieuw uitgebracht in mini-lp-vorm. Het uitbrengen was een initiatief van het Japanse Sony. De cd's zijn opnieuw geremasterd, ook "You get what you play for", dat het volledige livealbum bevat, inclusief "Gary's guitar solo" en "Little Queenie".

    Trivia

    • Zowel "Keep on loving you" en "Don't let him go" hadden dezelfde B-kant, "Follow my heart", dat ook op hetzelfde album staat.
    • Op 19 januari 2001 wijdde de stad Champaign de straat "Main Street" voor altijd om tot "REO Speedwagon way".

    Discografie

    Game

    Biblio

    Nederlandse/Vlaamse hitnoteringen

    Covers door andere artiesten

    Externe links

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.

google remarketing