Dr. John

  • Dr. John (New Orleans, Louisiana, 21 november 1940), ook bekend als Dr. John Creaux of Dr. John the Night Tripper, is het pseudoniem van pianist, zanger en songwriter Malcolm John (Mac) Rebennack Jr. In zijn muziek combineert hij blues, boogie woogie en rock-'n-roll.

    Levensloop

    Zijn muzikale carrière begin in de jaren vijftig in New Orleans. Hij zat als gitarist in verschillende bands en had in 1959 een kleine hit met een instrumentaal nummer Storm Warning. Hij moest de gitaar opgeven toen zijn linker ringvinger geraakt was door een kogel die was afgevuurd op een mede-muzikant. Hij maakte toen de piano tot zijn hoofdinstrument. Als sessiemuzikant begeleidde hij in de jaren zestig sterren als Sonny & Cher en Canned Heat.

    Eind jaren zestig nam Rebennack de artiestennaam Dr. John The Night Tripper aan, ontleend aan een legendarische voodoo-dokter die rond 1800 in Louisiana zijn praktijken had uitgeoefend. In zijn psychedelische optredens gebruikte hij voodoo-rituelen en droeg hij extravagante kostuums en pruiken, waarmee hij zich een cultstatus wist te verwerven. Zijn debuutalbum Gris-Gris (1968), waarin hij voodoo-ritmes en bezwerende gezangen verwerkte in New Orleans bluesmuziek, had groot succes, meer dan de in dezelfde stijl doorgaande opvolgers Babylon (1969) en Remedies (1970).

    Aan The Sun, Moon, And Herbs (1971) leverden ook Eric Clapton en Mick Jagger een bijdrage. Dit album markeert de overgang naar een rustiger muzikale stijl die zich meer richtte op de traditionele rhythm-and-blues en funk en die tot volle bloei kwam in het album Dr. John's Gumbo (1972). Het nummer Iko Iko hieruit haalde een notering in de Billboard Hot 100. Belangrijk was ook het volgende album In the Right Place (1973), waarvan vooral de songs Right Place Wrong Time en Such a Night succes hadden, ook door de zelfspot van de teksten, waaraan ook Bob Dylan, Bette Midler and Doug Sahm hadden bijgedragen. Desitively Bonnaroo (1974), met medewerking van Allen Toussaint, werd voorlopig Dr. John's laatste echte funk album. Pas twintig jaar later zou hij met Television terugkeren naar die stijl.

    Sinds het midden van de jaren zeventig is Rebennack zeer actief gebleven als solo-muzikant, sessiemuzikant (met o.a. de Rolling Stones, Van Morrison, Willy DeVille, Carly Simon en James Taylor) en producent en componist van filmscores (b.v. Cannery Row). In veel films is zijn muziek gebruikt en duikt hij soms ook zelf op, zoals in The Last Waltz van Martin Scorsese, waarin hij Such a Night speelt en zingt op het legendarische afscheidsconcert van The Band.

    Als typische jaren zeventig-figuur is Dr. John enigszins buiten de mainstream van de popmuziek geraakt, maar er is nog altijd een trouwe schare fans van zijn mengsel van onder andere blues, New Orleans R&B en Americana.

    Discografie

    Singles

    Autobiografie

    • Dr. John (Mac Rebennack) & Jack Rummel: Under a Hoodoo Moon: The Life of Dr. John the Night Tripper, St. Martin's Press, New York, 1994. ISBN 0-312-10567-3

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.

google remarketing