And You And I

Yes

  • Yes is een progressieve rockband, in 1968 opgericht in Londen. Kenmerkend voor de muziek zijn de complexe ritmes en harmonieën, de virtuositeit van de muzikanten, de meerstemmige zang en de mystieke teksten. Sommigen zullen daarbij de hoge, ietwat engelachtige zang van Jon Anderson willen noemen en het aparte, zware basgeluid van Chris Squire. Het mystieke aspect van Yes wordt vaak geaccentueerd door de vele hoesontwerpen die kunstenaar Roger Dean voor Yes heeft gemaakt.

    Bezetting

    Door de jaren heen heeft Yes talloze bezettingen gekend. Op een zeker moment waren er zelfs twee groepen die de naam Yes voerden. Na een gerechtelijke uitspraak mocht de ene groep (bestaande uit Squire, Rabin, Kaye, White) zichzelf Yes noemen, de andere groep ging verder als Anderson Bruford Wakeman Howe. Onder die naam brachten zij één titelloos album uit. Later zijn deze twee groepen gefuseerd en bestond Yes voor enige tijd uit acht muzikanten. Een ander opmerkelijk feit is dat Trevor Horn Buggles, bekend van hits als "Video killed the radio star" de microfoon verruilde voor de mengtafel voor de productie van het commercieel uiterst succesvolle 90125 (een titel die slaat op het catalogusnummer van dit album bij Atlantic). De meeste leden die ooit tot Yes hebben behoord zijn Britse muzikanten, maar Yes heeft ook leden gehad uit Zwitserland, Zuid-Afrika, Verenigde Staten en Slovenië. Een alfabetisch overzicht van de muzikanten die in de loop der jaren tot Yes hebben behoord:

    • Jon Anderson (zang, instrumenten)
    • Peter Banks (gitaar, zang)
    • Bill Bruford (drums)
    • Benoît David (zanger)
    • Jon Davison (zanger}
    • Geoff Downes (toetsen)
    • Trevor Horn (zang, bas)
    • Steve Howe (gitaar, zang)
    • Tony Kaye (toetsen)
    • Igor Khoroshev (toetsen, zang)
    • Patrick Moraz (toetsen)
    • Trevor Rabin (gitaar, toetsen, zang)
    • Billy Sherwood (gitaar, toetsen, zang)
    • Chris Squire (bas, zang)
    • Oliver Wakeman (toetsen)
    • Rick Wakeman (toetsen)
    • Alan White (drums, zang)

    Toen Rick Wakeman de band verliet, werd Vangelis gevraagd zijn plaats in te nemen. Na enkele weken oefenen, bleken de muzikale ideeën te ver uit elkaar te liggen om tot een goede samenwerking te komen en werd Wakeman vervangen door Patrick Moraz.

    Gastmuzikanten zijn onder andere:

    • Jeff Berlin (bas)
    • Tom Brislin (toetsen)
    • Tony Levin (bas)

    Volgens veel fans is de meest tot de verbeelding sprekende bezetting die met Anderson, Squire, Howe, Wakeman en White, hoewel dit niet de oer-formatie van de band is.

    Na Magnification en de lange tournee die erop volgt ligt de band tijdelijk stil. Alle leden zijn intussen met eigen projecten bezig. Als Yes later een doorstart maakt, is dit zonder Anderson. Deze is met een ernstige luchtweginfectie in het ziekenhuis opgenomen na hierdoor in een coma te zijn geraakt. Hij zweeft in die tijd tot tweemaal toe op de rand van overlijden, raakt nogmaals kort in een coma en knapt daarna pas op. Yes besluit intussen niet op Anderson te wachten en neemt Benoît David in dienst. Wakeman bedankte; hij had al enige tijd het langdurig op tournee gaan vanwege gezondheidsredenen opgegeven. Voor de tournee van 2009 werd daarom Oliver Wakeman, Ricks zoon, gevraagd. Yes ging hierna de studio in voor het album Fly from Here, met Benoît David op zang en eerst Oliver Wakeman en later Geoff Downes als toetsenist. Oliver Wakeman werd om onbekende redenen plots bedankt en vervangen door Downes, met wie Howe al lange tijd samenwerkt in de band Asia. Tegelijkertijd waren Anderson en Wakeman een kleine toer door Engeland begonnen. Resultaat van deze samenwerking is The living tree en een daaropvolgende live-cd/dvd. Fly From Here verscheen medio 2011. Tijdens de promotietournee voor dit album werd Benoît David, die met stemproblemen en wat problemen in de privésfeer tijdelijk naar huis was gegaan, vervangen door Jon Davison van Glass Hammer. David vernam dit nieuws middels het lezen van een interview met Squire en niet via directe weg. Jon Davison werkt nog steeds samen met Glass Hammer. Deze band bracht met Davison Perilous uit. Intussen bracht Jon Anderson een tweetal nieuwe albums uit.

    Discografie

    Dvd's

    • Yes - Yessongs (1997) (1973 Film)
    • Yes - Keys to Ascension (2002)
    • Yes - Symphonic Live (2002)
    • Yes - Live at the House of Blues (2003)
    • Yes - Yesspeak (2003)
    • Yes - Live at Montreux (2003)
    • Yes - Acoustic (2004)
    • Yes - Songs From Tsongas (2005)

    Externe links

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.