Rick Wakeman

  • Richard Christopher Wakeman (Perivale, West-Londen, 18 mei 1949) is een Britse muzikant. Hij wordt beschouwd als een van de meest virtuoze pianisten (en bespeler van andere toetsinstrumenten) binnen de popmuziek.

    Biografie

    Het begin

    Zijn muzikale leven begint met een studie piano, klarinet en orkestratie en moderne muziek aan het Royal College of Music in Londen. Maar na anderhalf jaar vond hij het genoeg en werd hij sessiemuzikant. Hij is de man die het intro verzorgde van Morning Has Broken van Cat Stevens, speelt mee met albums van Brotherhood of Man, T. Rex, Black Sabbath, Ozzy Osbourne en David Bowie ('Mellotron' op Space Oddity). Hij maakt daar kennis met eerst arrangeur en later producer Tony Visconti.

    Strawbs

    In de hoedanigheid van studiomuzikant speelt hij mee op het eerste eigen album van Strawbs. Dat hij mag meedoen is toeval, de eerste versie van het album wordt afgekeurd. Zijn eerste wapenfeit The Battle komt pas bij de definitieve versie op het album. Hij wordt echter niet genoemd. Dat is anders bij het tweede album Dragonfly; daar speelt hij mee op 'The vision of the lady of the lake', maar is daar nauwelijks hoorbaar. Hij krijgt salaris voor die track, bedankt Dave Cousins, treedt meteen toe en mag direct aan de bak tijdens een concert in de Royal Albert Hall in juli 1970 voor het album Just a Collection of Antiques and Curios. Twee soli vallen op: zijn eigen Temperament of mind en Where is this dream of your youth. Het eerste is nog een rommelige aaneenschakeling van klassiek aandoende fragmenten, het tweede laat horen waar Wakeman toe in staat is.

    Yes

    In 1971, na zijn eerste soloalbum opgenomen te hebben, lonkt Yes. Yes was toen al wereldwijd bekend en de Strawbs stonden nog in de kinderschoenen. De keuze was eenvoudig en Cousins gaf achteraf toe dat het een goede beslissing van Wakeman was. Hij volgt Tony Kaye op, die Yes verliet omdat hij alleen de "klassieke" instrumenten wilde bespelen. Wakeman heeft dan alles mee: de evolutie binnen de synthesizers en aanverwante instrumenten is enorm en de stroming progressieve rock is enorm populair. Zijn eerste bijdragen zijn te vinden op het album Fragile, vervolgens komen Close To The Edge (zijn lievelingsalbum) en Tales From Topographic Oceans; alles leidend tot een van de beroemdste livealbums: de drievoudige lp Yessongs.

    Wakemans leefgewoonte verschilt echter van de andere Yes-leden, die een strikt macrobiotisch regime aanhouden. Ook waren de andere leden new-age aanhangers avant-la-lettre, terwijl Wakeman een (later zeer vrome) protestant is

    Solo

    Al gedurende zijn verblijf in Yes begint Wakeman meer soloalbums op te nemen. Zijn tweede The Six Wives of Henry VIII is eigenlijk een verplichting uit zijn tijd met Strawbs' platenmaatschappij A & M Records; zij hadden gegokt op meer albums met hem. Wakeman moest nog een vierde afleveren. Het album wordt ingespeeld door leden van Strawbs en Yes.

    Toppunt is zijn album The Myths and Legends of King Arthur and the Knights of the Round Table, wat een enorm spektakel was, met ijsdansers, koor en orkest. Wakeman gaat er bijna aan failliet en verkoopt een deel van zijn antieke wagenpark.

    De problemen stapelen zich op voor Wakeman: failliet en zo goed als verslaafd aan alcohol krijgt hij een hartinfarct.

    Yes deel 2

    De carrière van Wakeman zit er echter nog niet op: in 1977 zit Wakeman weer bij Yes, voor hun comebackalbum uit 1977, Going For The One. Ook op Tormato speelt hij nog mee, maar dan is het weer afgelopen. Niet alleen Wakeman heeft problemen, ook brandt er een strijd los in Yes zelf. Op een gegeven moment is de situatie in die band zo erg dat er jurische strijd rond de rechten van de naam losbarst. De reünie met Yes-leden wordt dan ook uitgebracht onder de naam Anderson Bruford Wakeman Howe (ook wel ABWH). Met hen brengt hij een titelloos studioalbum en een livealbum uit. Anderson keert zich weer tot Yes en alles begint weer opnieuw.

    Solo 2

    Rick Wakeman, die ondertussen weinig verkochte en soms door de pers afgekraakte albums uitbrengt, heeft vanaf dat moment een knipperlichtrelatie met Yes. Soms speelt hij mee, dan weer zit hij er niet bij.

    Privéleven

    Net als zijn leven in en buiten Yes, heeft hij ook een stormachtig huwelijks leven. Zijn eerste vrouw was Roz Woolford met wie hij drie kinderen kreeg Oliver Wakeman, Adam Wakeman en Benjamin Wakeman (1978). Vervolgens trouwde hij in 1980 met Danielle Corminboeuf uit Zwitserland, een huwelijk dat nog geen jaar stand hield. In 1981 ontmoette hij Nina Carter, een fotomodel, met wie hij in 1984 trouwt. Uit dat huwelijk komen Jemma Wakeman en Oscar Wakeman (1986). In dat laatste jaar krijgt hij tevens een buitenechtelijk kind Amanda uit een relatie met Denise Girard. In 2000 gaan Nina en Wakeman scheiden, maar pas in 2004 is dat definitief. Wakeman ontmoet Rachel Kaufmann, een journaliste die onderzoek doet naar hoe mensen met een ziekte hun beroep kunnen blijven uitoefenen. Wakeman heeft artritis, maar blijft virtuoos pianospelen. Rick Wakeman en Rachel trouwen in 2006. Oliver en Adam hebben dan al de eerste schreden gezet in hun eigen muziekloopbaan. Beiden speelden of spelen in Strabws, de band waarmee het voor vader Wakeman begon.

    Regelmatig treedt Wakeman op in allerlei programma's op de Britse televisie. In de popmuziekquiz Never Mind the Buzzcocks wordt eens gevraagd of hij nog even een fragmentje uit zijn beginperiode wil spelen. Ingestudeerd of niet, deelnemers, presentator en publiek staan verbaasd.

    Discografie

    Solo

    Op sommige van onderstaande albums speelt zoon Adam mee.

    • album nr. 1: 1971: Piano Vibrations
    • album nr. 2: 1973: The Six Wives of henry VIII
    • album nr. 3: 1974: Journey to the Centre of the Earth (live-opname)
    • album nr. 4: 1975: The Myths and Legends of King Arthur
    • album nr. 5: 1975: Lisztomania
    • album nr. 6: 1976: No Earthly Connection
    • album nr. 7: 1977: White Rock
    • album nr. 8: 1977: Rick Wakeman's Criminal Record
    • album nr. 9: 1979: Rhapsodies
    • album nr. 10: 1981: The Burning (album)
    • album nr. 11: 1981: 1984
    • album nr. 12: 1982: Rock 'n' Roll Prophet
    • album nr. 13: 1983: Cost of Living
    • album nr. 14: 1983: G'olé
    • album nr. 15: 1984: Beyond the Planets
    • album nr. 16: 1984: Crimes of Passion
    • album nr. 17: 1985: Silent Nights
    • album nr. 18: 1985: Rick Wakeman Live at Hammersmith
    • album nr. 19: 1986: Country Airs
    • album nr. 20: 1987: The Family Album
    • album nr. 21: 1987: The Gospels
    • album nr. 22: 1988: Time Machine
    • album nr. 23: 1988: A Suite of Gods
    • album nr. 24: 1988: Zodiaque
    • album nr. 25: 1989: Black Knights at the Court of Ferdinand IV
    • album nr. 26: 1989: Sea Airs
    • album nr. 27: 1990: Night Airs
    • album nr. 28: 1990: Phantom Power
    • album nr. 29: 1990: In the Beginning
    • album nr. 30.1: 1991: Aspirant Sunrise
    • album nr. 30.2: 1991: Aspirant Sunset
    • album nr. 30.3: 1991: Aspirant Sunshadows
    • album nr. 31: 1991: The Classical Connection
    • album nr. 32: 1991: 2000 AD Into the Future
    • album nr. 33: 1991: African Bach
    • album nr. 34: 1991: Softsword
    • album nr. 35: 1993: The Classical Connection II
    • album nr. 36: 1993: Wakeman with Wakeman
    • album nr. 37: 1993: Heritage Suite
    • album nr. 38: 1993: No Expense Spared
    • album nr. 39: 1993: Prayers
    • album nr. 40: 1994: Wakeman with Wakeman: The Official Bootleg
    • album nr. 41: 1994: Live on the Test
    • album nr. 42: 1994: Wakeman with Wakeman Live
    • album nr. 43: 1994: Romance of the Victorian Age
    • album nr. 44: 1995: Almost Live in Europe
    • album nr. 45: 1995: The Private Collection
    • album nr. 46: 1995: The Seven Wonders of the World
    • album nr. 47: 1995: Rick Wakeman in Concert
    • album nr. 48: 1995: Visions of Paradise
    • album nr. 49: 1995: The New Gospels
    • album nr. 50: 1995: The Piano Album
    • album nr. 51: 1995: Cirque Surreal
    • album nr. 52: 1996: Fields of Green
    • album nr. 53: 1996: Tapestries
    • album nr. 54: 1996: The Word and the Music
    • album nr. 55: 1996: Orisons
    • album nr. 56: 1996: Can You Hear Me?
    • album nr. 57: 1996: Vignettes
    • album nr. 58: 1997: Tribute to The Beatles
    • album nr. 59: 1998: Themes
    • album nr. 60: 1998: Simply Acoustic
    • album nr. 61: 1999: Return to the Centre of the Earth
    • album nr. 62: 1999: The Natural World Trilogy
    • album nr. 63: 1999: White Rock II
    • album nr. 64: 1999: The Art in Music Trilogy
    • album nr. 65: 1999: Stella Bianca
    • album nr. 66: 2000: Preludes to a Century
    • album nr. 67: 2000: Chronicles of Man
    • album nr. 68: 2000: Christmas Variations
    • album nr. 69: 2001: The Piano Tour Live
    • album nr. 70: 2001: Morning Has Broken
    • album nr. 71: 2001: Out of the Blue
    • album nr. 72: 2002: Classical Variations
    • album nr. 73: 2002: Two Sides of Yes
    • album nr. 74: 2002: Treasure Chest box
    • album nr. 75: 2002: Two Sides of Yes II
    • album nr. 76: 2002: Hummingbird
    • album nr. 77: 2003: The Yes Piano Variations
    • album nr. 78: 2003: Out There
    • album nr. 79: 2004: The Wizard and the Forest of All Dreams
    • album nr. 80: 2004: Frost in Space
    • album nr. 81: 2005: Wakeman and Cousins Live 1988
    • album nr. 82: 2005: Rick Wakeman at Lincoln Cathedral
    • album nr. 83: 2006: Retro (album)
    • album nr. 84: 2007: Live at the BBC
    • album nr. 85: 2007: Retro 2
    • album nr. 86: 2009: From Brush and Stone
    • album nr. 87: 2009: The Six Wives of Henry VIII – Live at Hampton Court Palace
    • album nr. 88: 2010: Always with You
    • album nr. 89: 2010: Past Present and Future
    • album nr. 90: 2010: The living tree
    • album nr. 91: 2011: The living tree in concert
    • album nr. 92: 2012: In the nick of time
    • album nr. 93: 2012: Journey to the Centre of the Earth (studio-opname)

    Met Strawbs

    • 1970 Just a Collection of Antiques and Curios
    • 1969 Strawbs, niet genoemd
    • 1970 Dragonfly (1 track)
    • 1971 From the Witchwood

    Met Yes

    • 1971 Fragile
    • 1972 Close To The Edge
    • 1973 Tales From Topographic Oceans
    • 1977 Going For The One
    • 1978 Tormato
    • 1991 Union
    • 1996 Keys to Ascension
    • 1997 Keys to Ascension 2
    • 1973 Yessongs
    • 1980 Yesshows
    • 1996 Keys to Ascension
    • 1997 Keys to Ascension 2
    • 2007 Live at Montreux 2003

    Externe link

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.