NOFX

  • NOFX is een Amerikaanse punk band uit Los Angeles, Californië die in 1983 werd opgericht door Fat Mike en Eric Melvin, en Erik Sandin. In 1991 kwam El Hefe na verschillende andere bezettingen ook bij de band. NOFX werd in 1994 bekend met hun vijfde album Punk in Drublic, die wereldwijd meer dan 1 miljoen verkocht werd en in de Verenigde Staten goudstatus behaalde.

    Biografie

    Ontstaan en eerste album (1983-1988)

    Slaggitarist Eric Melvin en basgitarist Fat Mike leerden elkaar op de middelbare school kennen door een gemeenschappelijke vriend, die ook gitaar speelde. Mike kende een drummer, Erik Sandin, die hij al eerder had gevraagd om lid te worden van zijn vorige band False Alarm. De drie vormden samen uiteindelijk een band, met Fat Mike als zanger en basgitarist.

    In deze tijd veranderde de samenstelling van de band meerdere keren. Erik Sandin verhuisde in 1985 naar Santa Barbara, dus de band stelde een nieuwe drummer aan, Scott Sellers. Hij verhuisde later dat jaar ook, dus de band stelde nog een nieuwe drummer aan, Scott Aldahl. Ook stelden ze een zanger aan, Dave Allen. Niet lang nadat hij werd aangesteld als zanger kwam Dave Allen om in een auto ongeluk, en verliet Scott Aldahl de band. Uiteindelijk werd Sandin overtuigd door Mike en Melvin om weer bij de band te komen en waren de originele drie leden herenigd. Ze stelden ook een tweede gitarist aan, eerst Dave Casillas en later Steve Kidwiller.

    Met Dave Casillas nam NOFX hun eerste album Liberal Animation op, geproduceerd en uitgegeven door Brett Gurewitz van Bad Religion bij zijn platenmaatschappij Epitaph Records.

    Epitaph en doorbraak (1988-2003)

    Met Epitaph Records nam NOFX nog twee albums op, deze keren met Steve Kidwiller. S&M Airlines kwam uit in 1989, Ribbed in 1991. De leden van NOFX waren in het begin nog straight edge, maar hun drugsgebruik nam al snel toe en uiteindelijk verliet Kidweller de band omdat hij niet meer tegen het vele drugsgebruik kon. De band moest dus weer op zoek naar een nieuwe leadgitarist, die ze vonden in Sandins vriend Aaron Abeyta. Omdat Aaron in het Engels te veel lijkt op Erik/Eric, hoe Sandin en Melvin al heetten, kreeg hij de bijnaam El Hefe, Spaans voor De Baas, omdat hij beter is in instrumenten spelen dan de rest van de band.

    Met El Hefe nam NOFX White Trash, Two Heebs and a Bean op in 1992 en in 1994 hun best verkochte album Punk in Drublic. Punk in Drublic werd een miljoen keer verkocht, waarvan 500.000 keer in de Verenigde Staten. De doorbraak van NOFX kwam tegelijk met die van Green Day, Rancid en The Offspring, die net als NOFX ook uit Californië kwamen, maar NOFX nam in tegenstelling tot de eerder genoemde bands nauwelijks videoclips op, die ze al helemaal niet lieten opnemen door muziekzenders zoals MTV. Hierdoor bleef de bekendheid van NOFX bij het grote publiek achter. NOFX nam hierna bij Epitaph Records nog drie studioalbums op, Heavy Petting Zoo (1996), So Long and Thanks for All the Shoes (1997) en Pump Up the Valuum (2000). Bij deze albums ging NOFX verder in op hun eigen stijl, een combinatie van Hardcore punk, Skatepunk en Ska-punk, die ze zelf "loungecore" noemen.

    Fat Wreck Chords en verandering in stijl (2003-heden)

    In 2003 verliet de band Epitaph Records en tekenden ze bij Fat Mikes eigen platenmaatschappij Fat Wreck Chords. Hier gaven ze hun negende album The War on Errorism uit. In tegenstelling tot hun eerdere werk is The War on Errorism meer politiek en haalt het flink uit naar de toenmalige president van de VS, George W. Bush. Ook werkte NOFX mee aan de Rock Against Bush compilatiealbums, ook van Fat Wreck Chords. Sindsdien profileert NOFX zich meer als een linkse punkband, terwijl hun teksten in het begin nog neutraal waren.

    In 2006 is het album Wolves in Wolves' Clothing verschenen. Na het opnemen van dit album ging de band op een wereldtour, waarin ze proberen om in zo veel mogelijk "vreemde" landen te spelen, die opgenomen werd en als NOFX: Backstage Passport op TV kwam.

    In 2009 verscheen het album Coaster, op vinyl bekend als Frisbee. Dit album was voor de verschijningsdatum al uitgelekt via verschillende torrent-sites. Na Coaster werd ook nog een EP uitgeven met nummers uit de Coaster studiosessies, genaamd Cokie the Clown. In zijn rol als Cokie the Clown zorgt Fat Mike in 2010 voor opschudding als hij de suggestie wekt zijn publiek urine te hebben laten drinken, dit bleek later een grap te zijn geweest. In 2012 verscheen het nieuwste album van NOFX, Self Entitled, waarna net als bij Coaster een EP verscheen met overgebleven nummers uit de studiosessies. Deze EP heet Stoke Extinguisher en kwam uit in 2013.

    Nevenprojecten

    Fat Wreck Chords

    Fat Wreck Chords (uitgesproken als Fat Records) is een onafhankelijke platenmaatschappij uit San Francisco, opgericht door Fat Mike en zijn toenmalige vrouw Erin in 1990. Fat Wreck Chords specialiseert zich in punkrock. Kenmerkend voor Fat Wreck Chords is dat ze bands slechts een contract voor één album aanbieden, die de band op elk moment mag maken. Ook heeft Fat Wreck Chords verschillende compilatiealbums gemaakt, waaronder verschillende compilatiealbums voor goede doelen of om te protesteren tegen George W. Bush. NOFX zelf tekenden bij Fat Wreck Chords in 2003.

    Me First and the Gimme Gimmes

    Fat Mike begon in 1995 met een paar leden van bands van Fat Wreck Chords een supergroep die punkcovers maakt van bekende nummers. Elk album heeft een thema waar de gecoverde nummers op dat album om draaien. Eric Melvin heeft bij Me First and the Gimme Gimmes ook eens opgetreden als invaller bij een live-optreden.

    Bandleden

    Huidig

    • Fat Mike: bas, zang
    • Eric Melvin: slaggitaar, accordeon
    • Erik Sandin: drums
    • El Hefe: leadgitaar, trompet

    Voormalig

    • Scott Sellers: drums
    • Scott Aldahl: drums
    • Dave Allen: zang
    • Dave Casillas: gitaar
    • Steve Kidwiller: gitaar

    Discografie

    Externe links

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.