Herbert Grönemeyer Feat. Amadou & Mariam

  • Herbert Arthur Wiglev Clamor Grönemeyer (Göttingen, 12 april 1956), door zijn fans ook wel Herbie genoemd, is een Duitse zanger en acteur.

    Carrière in de muziek

    Zijn album 4630 Bochum, dat in de 1984 verscheen, betekende Grönemeyers doorbraak in Duitsland en was het best verkopende Duitstalige album van dat decennium. Ook de albums die daarna verschenen, waaronder Ö (1988) en Chaos (1993) waren een groot succes.

    In 1998, toen het album Bleibt alles anders verscheen (dat door Grönemeyer zelf als zijn beste cd wordt beschouwd) stierven zeer kort na elkaar zijn jongste broer en Herberts vrouw, de actrice Anna Henkel. De impact van die tragische gebeurtenissen leidde mede tot de totstandkoming van het album Mensch (2002), waarvan de gelijknamige single wekenlang op de eerste plek van de hitparades te vinden was. Voor Grönemeyer was dit album niet alleen een "Blick zurück" (zoals een van de nummers op het album heet), maar ook een blik vooruit met het nummer "Zum Meer". Het nummer Der Weg (een ode aan zijn overleden vrouw Anna en broer Wilhelm, die beiden binnen drie dagen in hetzelfde jaar overleden aan de gevolgen van kanker) werd in 2005 vertaald naar het Nederlands door Guus Meeuwis.

    In 2007 kwam het album Zwölf uit. Het album gaat muzikaal verder waar Mensch gebleven was, maar heeft met het gebruik van het keyboard ook veel overeenkomsten met zijn albums uit de jaren 80.

    Tijdens de Mensch-tournee trad Grönemeyer onder andere ook op in een uitverkochte Melkweg in Amsterdam. Grönemeyer speelt in Duitsland doorgaans voor uitverkochte stadions.

    Sinds 23/11/2007 is hij verkozen tot "Unsere Besten - Musikstars" in Duitsland. Tweede werd Udo Jürgens en derde Wolfgang Amadeus Mozart.

    Op 22 januari 2010 is de singel "Komm zur Ruhr" verschenen. Dit ter promotie van het Ruhrgebied, dat in 2010 Culturele hoofdstad van Europa is.

    Op 4 februari 2011 verscheen de single "Schiffsverkehr", gevolgd door het gelijknamige album op 18 maart 2011.

    Op 7 november verscheen de single "Morgen", twee weken later gevolgd door de veertiende studioplaat "Dauernd jetzt".

    Sociale inzet

    Grönemeyer staat bekend om zijn inzet voor diverse projecten. Al in 1985 begon hij "Band für Afrika": een project waarbij, net zoals bij Band Aid, verschillende kunstenaars trachtten geld in te zamelen voor Afrika.

    Hij is voorzitter van de Duitse tak van Bob Geldofs initiatief "Make Poverty History". Op 2 juli 2005 trad hij in Berlijn voor het wereldwijd georganiseerde Live 8.

    Zijn sociale interesse dringt ook door in zijn muziek: op het album Zwölf staat bijvoorbeeld het lied Marlene. Het lied vertelt van een echtpaar, beiden besmet met hiv. Omdat ze te weinig geld hebben om voor beiden medicijnen te kunnen kopen moet er gekozen worden wie (langer) blijft leven. De vrouw blijft achter bij de kinderen, maar voelt zich schuldig en alleen wanneer zij haar medicijnen inneemt en hierbij denkt aan haar overleden man.

    Discografie

    Radio 2 Top 2000

    Filmografie

    • 1976 Die Geisel (regie: Peter Zadek)
    • 1978 Uns reicht das nicht (regie: Jürgen Flimm)
    • 1979 Daheim unter Fremden (regie: Peter Keglevic)
    • 1981 Das Boot (regie: Wolfgang Petersen)
    • 1982 Frühlinssinfonie (regie: Peter Schamoni)
    • 1984 Die ewigen Gefühle (regie: Peter Beauvais)
    • 1985 Väter und Söhne (regie: Peter Sinkel)
    • 2007 Frei:Gespielt (regie: Eduard Augustin)
    • 2007 Control (regie: Anton Corbijn)
    • 2010 The American (regie: Anton Corbijn)

    Trivia

    • Grönemeyer heeft zijn nummers Amerika en Männer in het Nederlands vertaald en uitgebracht, maar deze zijn nooit een hit geworden.
    • Tijdens een concert van BLØF op 3 februari 2004 speelde Grönemeyer zijn hit Halt Mich in Ahoy, waarbij hij ook werd begeleid door Carel Kraayenhof. BLØF heeft het nummer vervolgens ook in het Nederlands gespeeld.
    • In 1981 speelde hij een belangrijke rol in de film Das Boot van Wolfgang Petersen.
    • Sinds eind jaren 80 is Herbert Grönemeyer goede vrienden met de Nederlandse fotograaf Anton Corbijn.

    Externe links

    Deze tekst is beschikbaar volgens "Creatieve Commons Attribution/Share Alike Licentie". Extra voorwaarden kunnen van toepassing zijn. Bekijk hiervoor de Creative Commons website voor details. Auteur van de tekst hierboven.