Station to Station Update 3 – Neverending journey

19 september 2013
Advertorial
STATION TO STATION
Onder leiding van curator Doug Aitken reist een bont gezelschap van wereldwijd gerespecteerde kunstenaars en muzikanten van 6 t/m 28 september van New York naar San Fransisco. Bij ieder van de 10 stops die de trein onderweg maakt, vindt een topfestival plaats. Sef en Tess Milne kregen van Levi’s een ticket en doen verslag van wat ze zien, proeven, horen en ervaren.
Dag 6:
Sef:
Omdat we de avond van aankomst na het eten bij het hysterische Rainforest Café niks hadden gedaan, konden we Chicago met een fris hoofd aanpakken. Ik moest natuurlijk The Bean zien (de gigantische, glimmende, boonvormige sculptuur van Anish Kapoor) en verder werd er weer flink rondgewandeld.
Rond een uur of half zeven liepen we naar het station midden in het centrum van Chicago voor alweer het derde Station to Station-evenement. De usual suspects traden op en het was weer in een indrukwekkende stationshal (daar zijn er dus heel veel van in 'Murrica). Maar vanavond was anders dan de andere avonden. De line-up was aangedikt met wat extra namen, waarvan The Black Monks eruit sprongen. Een soort close harmony gospelgroep met een contrabas en een drummer. Klinkt op papier vreselijk, I know, maar goddamn (sorry god) wat waren deze mensen goed. Het was ideaal om tussen de serieuze artrockbands door even wat soul te voorgeschoteld krijgen.
Tess:
Chicago wint. Ik weet dat New York bijzonder is, maar Chicago is een geheime diamant. Alles klopt hier, het is niet te druk en niet te rustig. Er is absurde kunst, er zijn prachtige gebouwen en een strand.
Er mag dan wel niet echt een zee zijn, maar daar merk je niks van als je in het water ligt. Je waant jezelf op de Malediven met het vreemde contrast van de skyline van Chicago. Met een kleine 36 graden was het warm, en wat doe je dan als je geen bikini bij je hebt?
Fris en klaar voor de avond. Union Station Chicago. Op de een of andere manier was er een verhaal ontstaan dat Sef, Jacob en ik samen in een band zaten. Dat zorgde voor de nodige aandacht. We werden gefotografeerd door een hele bekende fotografe, waardoor we even onze minute of fame in Amerika hadden.
Dag 7:
Sef:
All aboard, de trein vertrok richting Minneapolis, wat voor ons helaas alweer het laatste station is. Ik weet niks van Minneapolis, behalve dat Prince hier woont en dat ik er slecht op ga dat we hierna wegmoeten. De treinreis was wederom een lange sightseeing-tour door een eindeloze ansichtkaart.
5:01, happy hour. Top. We raakten in een lang gesprek verwikkeld met Eli, de veilingmeester die elke dag 5:01 omriep. Naast veilingmeester bleek hij ook een cowboy te zijn en wist hij ons allerlei tips te geven voor hoe je zo lang mogelijk op een stier kan blijven zitten. Handig, je weet maar nooit.
Tess:
Het feest houdt nooit op, want de trein gaat weer verder. De broer en zus van White Magic waren met hun felrode haar een opvallende verschijning in de trein.
et feestje kon voor hen niet vroeg genoeg beginnen, dus zij gewapend met een handharmonica en hij zwaaiend met een zakdoek rijden we Minneapolis tegemoet.
Tijdens de lunch raakte ik in gesprek met Anna. Een kunstenares, muzikante en trainspotter. Deze vrouw heeft een absurde fascinatie voor treinen. Toen ze hoorde dat de soultrain naar Chicago kwam had ze meteen een ticket voor de show gekocht. Na de show moest en zou ze de trein zien, dus ging ze op zoek naar het spoor. In de trein was op dat moment de afterparty aan de gang. Al snel vond ze de LED-verlichte trein, maar daar stond de security haar op te wachten. “Invitation only.” Ze lulde als Brugman maar ze mocht niet naar binnen. Toen dacht ze: ik ga op zoek naar Doug Aitken–de bedenker van Station to Station. Ze draaide zich om en de eerste man die ze aansprak was Doug. Hij moest lachen om haar verhaal en bood haar aan om niet alleen de trein te bekijken maar om ook mee te reizen. Terstond heeft ze al haar afspraken afgezegd en is ze meegegaan.
Dag 8:
Sef:
Minneapolis is een hele gekke stad, heel rustig en bezaaid met mensen gekleed in het rood. Er was een salesmeeting van Target in de stad, heel surrealistisch.
Geen Prince, helaas. Wel het grootste winkelcentrum van het land, de Mall Of America. Daar moesten we natuurlijk heen, en het sloeg helemaal nergens op. Een volledig pretpark in het midden van het complex en meer winkels bij elkaar dan er in de hele binnenstad van Amsterdam te vinden zijn. Denk ik.
Tess:
Minneapolis is overgenomen door mensen in rode outfits. Het voelt als The Walking Dead behalve dat deze mensen niet dood zijn maar rode shirts aan hebben. Heel apart. Op onze vrije middag gaan we naar de Mall of America, naar eigen zeggen het grootste winkelcentrum van de Verenigde Staten. Eerlijk is eerlijk: ze hadden wel een pretpark in dit winkelcentrum. Ik ben een rondje in de achtbaan gegaan, Sef durfde niet.
Onze laatste avond, ons laatste feest. We worden verwelkomd door een groep mensen die met bloemen in hun handen rondlopen en plots tegen elkaar aan gaan staan in de vorm van een standbeeld.

laatste nieuws

#1-DJ van de wereld Martin Garrix gaat optreden tijdens de MTV EMA 2016!

Nieuws

Dingen in Harry's gezicht gooien is not done

Nieuws

#KanyeDay was heel erg.. ‘Kanye’

Nieuws

#MTVSpotifriday: Camila Cabello, Jonas Blue, Cheat Codes, Muse

Nieuws

#MTVSpotifriday: DNCE, Zara Larsson, Teske, Harry Styles

Nieuws

#MTVSpotifriday: Fifth Harmony, Foo Fighters, Major Lazer, Kovacs

Nieuws

#MTVSpotifriday: Jax Jones, Demi Lovato, Royal Blood, Lucas & Steve

Nieuws

#MTVSpotifriday: Niall Horan, Mr. Probz, Imagine Dragons, Sevdaliza en meer

Nieuws